همیشه سعی کرده ام خانوم باشم نه یک زن...کاش خانوم باشم

زن...

زمانه...

مانکن...

چه بر سر ما زنان آمده است؟! کافیست دوری در خیابان بزنی؛ آنگاه میفهمی خیابان پر است از زنانی که خانوم نیستند...مانکن اند ، ویترن اند و هیچ نمیدانند فلسفه ی جذابیتشان را که برای آرامش خانه است نه تشویش خیابان...

دلگیرم از خیابان و از همه ی زنانی که رسم خانوم بودن را فراموش کرده اند...زنانی که همسر را غول چراغ جادو میخوانند و در دورهمی هایشان با دوستان مردان را ابزار رسیدن به آرزوهایشان میخوانند...

فراموش کرده ایم که زن هستیم تا مردی در آغوش ما آرام گیرد.

فراموش کرده ایم که زن هستیم تا مرکز ثقل خانه ای باشیم که قرار است حسابی ها و انشتین ها از آن به وجود آیند.

فراموش کرده ایم که قدرت زنانگی ما این توانایی را دارد که دنیا را به تسخیر درآورد.

ما زنانگی خود را ابزاری کرده ایم تا کسی برای لحظه ای زیبایی ظاهرمان را بستاید و مغرور شویم...

آخ که قلبم درد میگیرد از بی حجابی و بدحجابی این روزها...

میترسم زنی شوم که خانوم بودن را فراموش کرده است... هر صبح با خودم مرور میکنم که خانوم باش و خانوم بمان...

عاشقانه هامون...